شروع مصافحه كرده اجرش از ديگر زيادتر است آنهايى كه مصافحه مىكنند گناهانشان مىريزد و گناهى از آنها باقى نمىماند . ( 1 ) 5 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله با مردى مصافحه نكرد مگر اينكه تا آخر دست خود را از دست او بر نمىداشت و تا آنگاه كه آن مرد دست خود را مىگرفت . ( 2 ) 6 . امام صادق عليه السّلام مصافحه مرد را با زن تجويز نمىكرد اگر چه آن زن مسنه باشد . ( 3 ) 7 . مردى از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد پاداش دو نفر مؤمن هنگامى كه با هم برخورد كنند و معانقه نمايند چيست ؟ فرمود : هر گاه آنها با هم معانقه كنند رحمت آنها را فرا مىگيرد ، در صورتى كه آنها با اين معانقه فقط رضاى خدا را در نظر بگيرند و مقصود دنيوى در بين نباشد ، به آنها گفته مىشود خداوند شما را رحمت كرد عمل خود را از سر گيريد . آنها هر گاه نزديك هم بيايند كه با هم سخن گويند فرشتگان با هم مىگويند از آنها دور شويد كه آنان مىخواهند با هم در نهان سخن بگويند ، اسحق گويد : گفتم قربانت گردم آيا براى آنها چيزى نوشته نمىشود در صورتى كه خداوند مىفرمايد : هر چه از زبان آنها بيرون شود دو فرشته موكل مىنويسند . راوى گويد : امام صادق عليه السّلام در اين جا گريه كردند تا وقتى كه محاسنش از اشكش تر شد و گفت اى اسحاق خداوند تبارك و تعالى ملائكه را امر مىكند كه از مؤمنين در هنگام ملاقات كناره‌گيرى كنند و اين براى بزرگداشت آنها مىباشد ، اگر چه فرشتگان چيزى را ثبت نمىكنند و ليكن خداوند كه به گفتگوى آنها دانا است و سخن‌هاى پنهانى آنان را مىداند . ( 4 ) 8 . فرمود : دلهاى افراد نيكوكار هنگامى كه با هم برخورد كنند اگر چه در زبان با هم دوستى نداشته باشند ، مانند سرعت آب باران در نهرها مىباشد كه خيلى سريع به هم مخلوط شده و در هم حل مىشوند ، اما دلهاى افراد بدكار اگر چه با هم نزديك شوند و سخن‌هاى محبت‌آميز هم با هم داشته باشند مانند